Kişisel Olarak Kabul Etmeyin: Eleştiriyi Sizin İçin Çalıştırma

Kişisel Olarak Kabul Etmeyin: Eleştiriyi Sizin İçin Çalıştırma

Bir sanatçı olarak, sürekli eleştiri alıyorsun. Her zaman iyi hissetmez, aslında, çoğunlukla incinir ve yaratılışın tüm zevkini verir. Standartları karşılama ve olumsuz eleştirilme baskısı o kadar güçlü ki çizimden kolayca durdurabilir. Ama … bu baskı nereden geliyor? Her çizimin yargılanabilecek bir değeri var mı? Herkes yargılama hakkına sahip mi yoksa bazen askıya alınabilir mi?

Dikkat edin-sanatsal bir konudan daha psikolojik olacak. Oluşturmanın karanlık tarafını, insanlar tarafından genellikle farkında olmayan bir şeyler tartışacağız. Ancak anlarsanız, hayal etmediğiniz sanatsal bir özgürlük kazanabilirsiniz!

Çizimin Değeri Nerede?

Eleştiride tek ve tek bir sorun var ve bu küçük sorun bize ait. Kendimizi aldatmaya bayılırız! Mantıksal olarak, mantıklı değil, ama insan doğasında gerçeğe karşı konforu tercih ediyoruz. Bu fenomeni açıklamak ve anlamak için psikolojiye dalmamız gerekecek. İnsan aklına bir yolculuk için hazır mısınız?

Biz insanlarız, bu nedenle biz yargılarız. Yargılayarak bir şeyin bir değeri tanımlıyoruz. Bu meyveli iyidir ? (okuyun: diğer meyve veya taşlardan daha iyi). Bu komşu hoş mu? Bundan daha iyi hissediyor musun? Yargı bizi daha iyi bir geleceğe götürür, hayatta kalmamıza ve mutlu olmamıza izin verir. Gerçekten hayatımızı devraldığı çok önemli. Her şey yolunda olup olmadığından emin olmak için her gerçeği değerlendiririz. Nesnelere, durumlara, insanlara etiketler yapıştırırız. Bununla birlikte, şeyler öyle ya da böyle değil – sadece bunlar .

Hayat, şeyleri yargılamak için sürekli bir süreçtir – doğru bir karar vermemiz için neyin iyi ve kötü olduğuna karar vermemiz gerekir

Bilinci olmayan bir dünyada sadece şeyler olur. Hiçbir iyi, kötülük yok, “daha iyi” ve “daha kötü” yoktur. Işık bir ağaca çarpıp öldürürse, o olur. Bir yanardağ patladığında ve tüm çevrenin sıcak lavla taşması durumunda, bu gerçekleşir. Bilinçli bir varlık eklemelisiniz, bir insan diyelim duruma hakim olmak, ona bir değer vermek. Bir cismin tek başına bir değeri yoktur, ancak bir gözlemci onu yargılarken şu şekilde ortaya çıkabilir:

• Oldukça -gözlemcinin beyni, bu görsel işarete maruz kaldığında hoş bir tepki yaratıyor;
• Dayanıklı – nesne uzun süre temel formda kalır ve gözlemci için yararlı olabilir ;
• Faydalı -nesne gözlemcinin belirli bir amaca hizmet eder, onların hedeflerine ulaşmaya yardımcı olur;
• Ağır – nesneyi taşırken gözlemcilerin kasları yıpranır;
• Zararlı – nesneyi kullanırken gözlemci yaralanabilir.

Yargı sürecinin iki sonucu vardır: olgu ve düşünce .

• Gerçek , gözlenen durumun / nesnenin sadece bir açıklamasıdır. “Meyve insanlar için zehirlidir”, “çiftleşme mevsiminde çok agresiftir”. Gerçekler, birçok insanın gözlemlediği gözlemlerdir; onlardan şüphe eden herkes gidebilir ve kendilerini kontrol edebilir. Sonuç aynı olacak (değilse, aslında bir gerçek değildi). Bir gerçek, objektif olarak varolduğunu ve varoluşa dek tanımlanmasına gerek olmadığını- ölümcül gece gölgesi, insanlar bilinçli ve yargısız olursa olsun insanlar için zehirlidir;
• Görüş kişisel bir katma değer içeren bir olgudur. “Bu pizza lezzetli”, “şimdiye kadarki en güzel orman bu”. Değer, gözlemcinin zihninde yaratılır ve onun dışında yoktur. Birçok kişi aynı fikri paylaştığında, görünebilir ve bir gerçek (“çilek lezzetli”, “gül güzel”) olarak değerlendirilebilir.

1- gerçeği belirterek; 2-görüşünü formüle etme. Nesnelerin kendilerinin değişmediğine dikkat edin – her şey gözlemcinin başındadır

Karara karşı bağışık bir şey yoktur – etkileşim kurabildiğimiz her şey yargılanabilir. Böylece bir şeylerin hayatta kalmamız için faydalı olup olmadığını öğreniriz. Yargı, antenimizi daha iyi görmek için her an hareket ettiren antenler gibidir . Hayatlarımız boyunca, gerçekler ve görüşlere dayalı bir dizi inanç kazanırız ve bütün inançlar aynı yerde saklandığından, gerçekler ve görüşler birer birer haline gelebilir.

Bu bizi bir başka soruna götürür:

Neden yargılanacak kadar çok acı veriyor?

Birisinin çalışmalarınızı olumlu olarak değerlendirdiği ilk zamanı hatırlıyor musunuz? Bu öfori harika hissetti! Ve ilk olumsuzluk mu? Bundan sonra bir süre çizmeyi bırakmış olabilirsiniz (veya sonsuza dek!) Belki. Şüphesiz, yargı çok güçlüdür, fakat bu güç nereden gelmektedir?

Cevap basit-biz onun kaynağıyız. Bilinç dolu bir varlık yargıya önem vermez, çünkü basitçe hiç ilgilenemez. Dikkat ederseniz, aklına bir şey izin verirsin. Bir çizim sonrası, çok önemsiyorsun! Üzerine çok zaman harcadınız, seviyorsunuz ve başkalarının aynı hissetmesini istiyorsunuz, bu nedenle düşüncelerinizi onlardan pozitif enerji almaya hazır şekilde açın. Ne yazık ki, olumsuz düşünceler aynı kanalı kullanıyor ve bu da negatif enerji getiriyor. Bir olumsuz yorum on olumlu yorum üstesinden gelebilir, çünkü o kadar istenmeyen!

Ne yazık ki, olumlu yorumlardan enerji çekemez ve negatif yorumları yok sayamazsınız. Dediğim gibi, aynı kanalı kullanıyorlar ve siz de açıp kapatabilirsiniz. “Ama bu sadece sizin felsefeniz, benimle aynı fikirde olmak zorunda değilim” diyebilirsiniz. Eminim bir sonraki paragraflar bunu açıklığa kavuşturacaktır.

Onlar daha iyi bilirler

Kendimizi çok dolandırıyoruz. Çizim esnasında tehlikeli bir inançla “yüksek sesle söylendiği zaman bir görüş gerçek olur” tezahür eder . Tabii ki, bu doğru değil, ancak bu tür düşünce her olumlu yorumdan çok fazla enerji çekmesi için kanal açar. Bunlar çok önemliydiler, çünkü her olumlu düşünceyle resim gerçektedaha da güzelleşiyor!

Kendileri için az sayıdaki insan çekiyor, bazıları para çekiyor, ancak büyük çoğunluğu övgüden yana. Başkaları çalışmalarımıza değer verince çok iyi hissediyor ! Maalesef, ne kadar iyi hissediyorsa, olumsuz bir yorum oynamaya başladığında o kadar kötü olur. Olumlu bir görüş sizi birkaç dakika yüksek seviyeye çıkarır, ancak negatif olan bir gününüzü etkiler ve özgüveninizi zayıflatır.

İşte önemli sonuca bu şekilde ulaştık. Az güven duyarsanız, görüşleri olgu saymak için ne kadar eğilimli olursunuz . Çünkü benlik saygısı düşük olan birinin kendisinden daha yüksek görüşleri vardır. Resminizden hoşlanıyorsunuz, biri geliyor ve çirkin olduğunu söylüyor ve aniden kötü hissediyorsunuz – kişi basit bir görüşle sesli olarak resmin memnuniyetini yok etti! Ve bir resim yayınladığınızda titreyen biri başkalarının nasıl alacağını bilmiyor mu? Sanki oy kullanmak gibi bir şeymiş ve resmin değeri tehlikede!

Bir yorumun değeri hepinizin başında

Görüşler, kendine güveninizi sağlamak için kullandığınız parçalardır. Ancak, çok sağlam bir yapı değil. Onu inşa etmek için başkalarından her şeyi alırsanız, bazen bir günlük ve bazen de yanan bir meşale getirilir. Sizden başka herkese doğru olduğuna inanıyorsanız, materyali seçemezsiniz-size verdiklerini alırsınız, çünkü daha iyi biliyorlar . Beklenen ahşap yerine verilen bir meşale şimdiye kadar inşa ettiğiniz her şeyi kolayca yok edecektir.

Övgüler Yakıt Olduğunda

“Öyleyse neyi, onları hiç dinlememem gerekir mi? Övgüler beni çizmeme neden oluyor” dedi. Bu yaklaşım da çok tehlikeli. Övgüler için çizdiğinizde, amacınız daha iyi olmak demek değildir – sadece daha fazla takdir edilmelidir. Aslında elele gidebilir, ancak, en az dirençle karşılaşıp kopya / iz yoluna gideceğiniz, yalnızca hayran sanatlarını çektiğiniz veya iyi test edilmiş bir stile bağlı kalacağınız bir risk söz konusudur.Gelişme iz ve hata yoludur ve hatalar övgü esprili siz değilsiniz ayakta durmanızdır. Hayranlarınız için başka bir midilliye dönmek ve deneysel bir parça postalamaktan (belki de teknik açıdan daha iyi olursa) çok olumlu geri bildirim almak istersiniz ve hafif bir tepki alırsınız.

Evet, övgüler bağımlılık yapar ve onları çizmek yalnızca bir bağımlılıktır. Tamamen bir yabancının, böyle birinin size ait olduğunu düşünün:

“Cidden, hayır … iyi birisin iyi sanatçı, şimdiye kadar gördüğüm. Stiliniz yüzden diğerleri gibi sıkıcı değil, tamamen benzersizdir. Ben Çalışmalarınızda bakarak duramayacağı, bunu koymak Onlara karşı çok çaba sarf ediyor ve hepsi sizin hakkınızda bir şey söylüyor, nasıl açıklayacağımı bilmiyorum, ben de sizin kişiliklerinizi görebiliyorum, daha fazlasını görmek için sabırsızlanıyorum! “ 

Ne hissediyorsun? Adrenalin, öfori, motivasyonun ani bir artışı mı? Birkaç saniye öncesinden daha canlıhissedecek misin ? Kalbiniz daha hızlı mı atıyor? İyi hissediyor, değil mi? Ne kadar iyi hissediyorsa, bir daha hissetmek için savaşma ihtimaliniz de o kadar artar. Psikolojik bağımlılık böyle işliyor-övgü beyniniz için bir ilaç haline gelir!

Birçok “beyin ilacı” var. Onlar olmaksızın hiçbir şey yapmazdık! Hayatta kalma için faydalı olan tüm eylemler, onları tekrar etmemize neden olabilir, ancak hoş aktivitelerin hepsi hayatta kalmak için yararlı değildir. Övgü için çizim, bazı durumlarda, büyük bir sanatçı yaratabilir. Sonuçta, hepimiz bundan başlarız! Bununla birlikte, sizinle olan biteni anladığınızda bir nokta olmalı – yeni bir hedef belirlemelisin ve hayranlarınızın senden ne beklediğini unutmanız gerekiyor.

Övgü hainlikleri için bir gelecek yok. Her zaman dikkat, olumlu yorumlar, daha fazla görüş, daha fazla hayranlık işareti isteyeceklerdir. Ve aynı zamanda, bir olumsuz yorum günlerini mahvetmek için yeterlidir. Onları kendilerinden savunacaklar, fikriniz geçersiz olduğuna ikna etmeye çalışacaklar – “tarzım, yargılayamıyorsunuz!”, “Ne biliyorsunuz, çizemiyorsunuz!”, “Evet, çünkü Eğer “ejderhalar bakmak biliyorum …

O adam olma!

“Ama onları dinlemeyi bırakırsam, neden çizmeliyim?”. Daha iyi bir sanatçı olmak için. Sizi tatmin edecek bir iş bulmak için. Kendi gelişiminizden memnuniyet duymak. Hayatta bir amaçla olmak. Sanatınızı kendiniz değerlendirebilmek ve başkalarına değer vermeye dayandırmamak. Sonuçta, yorumların yalnızca onlara izin verdiğiniz kadar gücü vardır. Bu, sanatınız hakkında bir şeyler söyleyen herkesi dinlemeyi bırakmanız anlamına gelmez. Onları dinleyin ve ihtiyacınız olan anlamı seçin – daha iyi olmanın nasıl olacağı konusunda bir tavsiye. İşte bu makalenin temel noktasına ulaştık:

Eleştiri ve Nedir?

Eleştiri için daha az ya da daha fazla resmi tanımlar vardır, ancak biz de sözünü ettiğimiz şeylere dayanan bir tanım oluşturalım. Eleştiri mantıksal gerçeklere dayalı bir görüştür . Bir eleştiri gibi görünen görüşler de var ancak gerçekte çok kararsız inançlara dayanıyorlar. Övgü bağımlılığını terk etmeye ve kendi gelişiminiz için yorumları kullanmaya karar verdiğinizde bunları ayırt etmeyi öğrenmeniz gerekir.

Dediğimiz her şeyin arkasında bir temel var. Biz elimizdeki duygular ne karmaşık bilginin transferi ve gerçek anlamını-belirsiz hale ettik, robotlar değildir. Birinin bize gerçekte neyi anlattığını anlamak için, derin bir nefes alıp, duygularımızı bir kenara itmeliyiz. O anki içgüdüyle mümkün olabilir, bu nedenle yorum size gerçekten “sıcak” ise, bir mola ve daha sonra geri gelmeyebilir. Yorum yazıldığında kolay, fakat konuşulan biri ile aynı anda rahatlamanız gerekiyor. Savunma olmayın, izin vermediğiniz sürece hiç kimse kelimelerle sizi incitemez.

Sökülmüş Görüş Fanglarını Kaybetti

Yapmamız gereken şey budur – kazmak, kazmak ve kazı yapmak, bizim görüşümüzün temeline varıncaya kadar. Gerçeği bulmamız ve dikkat etmeye değer olup olmadığına bakmamız gerekiyor. Bir örnek verelim:

Kısacası, konunun “izleyici” ile başladığı her görüş, atılabilir. Görüntüleyici hakkında olduğundan, gerçekten ne yapabilirim? Onları görsel olarak hoşnut ettikleri veya inançlarını doğruladıkları için ödedikleri gibi değil!

Olumlu Eleştiri

Eleştiriler sadece olumsuz görüşler değil, öğrenmek en kolay olanıdır. Bununla birlikte, olumlu eleştiri bize şüphe ettiğimiz bir şey hakkında emin olabilir. Teknik açıdan yararlı değiller, ancak olumsuz olanlara hazırlanmamıza yardımcı olurlar. Bizler insanlarız – çoğumuz için övgü ve kabul etme ihtiyacından kurtulmak mümkün değildir. Eleştiri her zaman biraz acıtacak – sadece bir an için. Hayatta kalacaksınız ve dikkatli olursunuz!

Yargıdaki tüm gücün bizim içimizde olduğunu anlamanız çok önemlidir. Kendinden şüphe uyandıran zihin her düşünceyi bir azar olarak yorumlarken, birinin her şeyin övgü alacağı varsayımıyla yorumlar. Düşen “hata” nın görüntüleyiciden (pozitif) sanatçıya nasıl (negatif) aktarıldığına dikkat edin.

Çizdiğin gibi, ama çizimlerinden hoşlanmıyorum

Olumlu yorumlarla ilgili bir sorun var – bir resim tutarlı bir parça değil. Bir konu, teknik, orta, stil, tür ve yaratırken düşünmediğiniz başka şeylerden oluşur. Bütün bu yönler eleştirilebilir! Bu nedenle, hayran sanatları çok zayıf bir tekneyle çizilmiş olsa bile o kadar popülerdir ki insanlar beğendikleri konuyu görürler, bu yüzden de resmi beğendiler. Veya konseptin kendisi çok çekicidir, ancak işleme, arzulanan bir şey olmaz. Şu gibi yorumlar alıyoruz:

• “Kedi yavrularına bayılırım!”;
• “[A karakterini ve B karakterini] hep birlikte görmek istedim, sen benim tanrınsın!”;
• “Sadece istediğim, bunun için çok teşekkür ederim!”;
• “Sen bir dahisin! Ben asla düşünmem”;
• “Harika fikir”;
• [Herhangi bir faks referansını buraya koyun]

Bunlar kesinlikle olumlu yorumlar, onlara ne oldu? Sanatın kendisi hakkında hiçbir şey söylemiyorlar! Bir sürü eleştirmen isteyebilir ve eleştiri yapmadan her gün düzinelerce olumlu yorum yapabilirsiniz. Sizin gelişiminiz için çok tehlikeli – insanlar çizimlerinize bayılıyor, bu yüzden iyi bir sanatçısınız, değil mi?

Senin için güzel olabilir, ama sadece bir süre. Başkalarına yalnızca ihtiyaçlarını karşılayarak değerlendirebilirsiniz (en sevdikleri karakterleri, istedikleri durumları sevdikleri gibi çizebilirsiniz) ve burada sıkışmış durumdasınız – çünkü farklı bir şey yaptığınızda, hiç hoşlanmayacakları için . Peki neden buna değer veremiyorsan, bir şey çizersin ki?

Hiçbir zaman herhangi bir yönü hakkında konuşmadıklarında çizimlerinden hoşlanıp hoşlanmadıklarını asla bilemezsiniz

Hayran sanatına yapışarak, kendiniz için bir kafes yaratıyorsunuz. Hayatın boyunca Lion King karakterleri çizdiğini ve şimdi bir ejderha ile savaşan bir şövalyeyi çizmek istediğini düşünelim. Birdenbire insanlar sessiz kalıyor ya da daha önce hiç dikkat etmedikleri şeyleri belirtmeye başlıyorlar. Hayal kırıklığına uğradın, neden inanılmaz fikrin üzerine hep yorum yapmıyorsun? Siz sadece konuyu değiştirdiniz, ancak yine de çiziminiz! Neden hoşlanmıyorlar? Cevap onlar asla yapmadılar. Çizimleriniz değil aslan kralının yorumunuzu beğendiler.

Olumlu Eleştiri Hâlâ Eleştiri

Olumlu yorumları varsayılan olarak düşünmeye eğilimliyiz, o zaman duymak hoş olmayan bir eleştiri var.Bununla birlikte, iyi ve kötü yorumlar arasında fark yoktur – hepsi yargı tarafından yapılır. “Bu sadece bir uygulama eskiz, lütfen yargılama” demeniz ve “çok teşekkür ederim!” her olumlu yorumu, hile yapıyorsunuz.Sanki o gün hiçbir konuk istemediğini ve daha sonra geldikleri kişileri dürüstçe karşıladığını söylediğin gibi.Arkasında saptırılmış bir mantık var!

Neden olumlu yorumlar istemiyorsun? Çünkü, sanatınızın bir değerini doğrulaması için yorumları beklediğinizde, bunların olmaması bile bir çeşit geri bildirimdir. “Kötü değil” ve “iyi değil” arasında bir şey. Genelde her resimde çok güzel yorum alırsanız ve izleyiciler aniden sessiz kalıyorlarsa arkasında bir sebep olmalı – muhtemelen söyleyecek hoş bir şeyleri yok, öyle değil!

“Eleştiri yok” dediğinde ve yalnızca olumlu yorumlar alırsan, çalışmalarının kusursuz olduğuna inanmaya başlayabilirsin. Bilinçsiz seviyede çalışır, bu yüzden savaşamazsınız. Bunun nedeni, olumsuz yorumlar eksikliği genelde bunun hakkında olumsuz bir şey ifade etmemek demektir. “Beni yargılama” arkasında saklı olan şey “yanlış olduğunu söyleme”. “Eleştiri yok” sanatı hakkında olumsuz şeyler duymayan bir kalkan olamaz!

Olumsuz yorumlar almamanız, sanatınızın onları hak etmediği anlamına gelmez

Çıplak sanat fotoğrafçılığında yargıç-pozitif olarak yalnızca tutum açıkça görülür. “Çok sıcak” iyi bir yorum, ancak “Çok yağlı” savunma karşılığı ile karşılandı. İlk görüş neden doğru, diğeri yanlış? İkisi de fotoğraf yerine modelin cesedini değerlendirmek üzeresiniz. Aralarındaki fark yoktur ve herhangi birinden sonra “teşekkür ederim” demeye gerek yoktur.

Bir şey daha var: Olumsuz yorumlar, yorumcunun sanatı yargılama bilgisine sahip olmadığını ileri sürerek genellikle oynanır. Şaşırtıcı bir şekilde, olumlu yorum yapmak için hiçbir bilgiye gerek yoktur! Bu nasıl mümkün olaiblir? Şimdi cevabı bilmelisin.

Eleştiri Nasıl Alınır

İzleyicinin ne söylemeye çalıştığını her zaman anlamayacaksınız, ancak benlik saygısı düşükse, sizi incitmeye çalıştığını düşünmeye meyilli olacaksınız. Kötü bir sanatçı olduğunuzu teyit ettiği için her olumsuz yorumdan sonra kendinizi incitebilirsiniz. Yine – bir yorumcu sizi kötü hissettirmiyor. Hepsi senin kafanda. “Bana iyi olduğunu söyle, böylece iyi hissetmem için bana söyle” fikrini açtığında, “kötü olduğunu söylersen kötü hissedeceğim” ile de çalışır.

Kritik bir Saldırı değildir

Yorumu negatif bir filtre olmadan analiz etmeniz gerekiyor. Belki de sana zarar vermeye çalışıyorlar, ama neden onlara izin vereceksin? Bunun yerine pozitif bir filtre kullanabilirsiniz ve söyledikleri her şeyden yararlanabilirsiniz.

Negatif bir filtre kullanırken, yorumcunun asla söylemek istediği şeyleri duyarsınız. “Yapabiliyorsan, daha iyi bir at çizin!” “Ben daha iyi çizeceğim” hayal edilen bir savunma karşılığıdır. Ama bunu asla söylemediler!

Savunmacı bir duruş, bir açıklama yaparak saldırıyı ele geçirdiğini açıkça gösteren bir gösteriyi dinledikten sonra koydu. Hemen söylemek istersiniz “hayır, böyle değil, yanılıyorsunuz, çünkü …”. “Atınızın anatomisi berbat” bir popüler yanıt “karikatür tarzı, bunun gibi görünmesi gerekiyordu!” Olacaktır. Ancak, yukarıda gördüğünüz gibi, yorumda gizlenmiş olan gerçek “atlarınız gerçekçi görünmüyor” idi. Evet, bilmiyorlar, biliyorsun. Onlar çizgi film, değil mi? Dolayısıyla, tartışmanız objektif olarak şu şekilde olabilir:

– “Atlarınız gerçekçi bir tarzda çizilmiyor”

– “Yanılıyorsunuz! Çizgi film tarzı çiziliyor!”

Öyleyse ikiniz de katılıyorsanız, öfkeniz nereden gelir? Çünkü bu basit gerçeğin dışında bir şey duyuyorsunuzdur. “Gerçek bir sanatçının gerçekçi çizmeyi bildiğini” duyuyorsunuz. Bunu söylemediler, ama kendi komplekslerinizle yarattınız. İçinizde gerçekçi çizilemediğiniz için utanabilirsiniz (daha yüksek bir sanat şekli olduğunu düşünürsünüz ve yetenek azlığınızdan dolayı daha aşağı hissediyorsunuzdur) ve birisi bunu fark ettiğinde, kendinizi tehdit altında hissedeceksiniz. Sanki birisi bütün gizli korkularını açığa vurmuş gibi – ve onurunu kurtarmak için savunman gerekiyor!

Unutmayın-eleştiri sanatın değerinin değil, ilgili sizin değer. Size “çizilemeyeceğiniz” söylendiğinde bile, bu yanlış hissetmeniz anlamına gelmez. Ya katılmıyorum (“Çizebilirim, ne hakkında konuştuğunu bilmiyorum”) ya da kabul ediyorum (“Gerçekten de çizimler emilir”) Her iki durumda da hiçbir duygu söz konusu değildir Duygular bir sinir olduğunda ortaya çıkar vuruldu . gerçekten, gerçekten çizim iyi olmak istiyorsan, sen. sen çizmek olursa olsun seni öveceğim fanlar bulabilirsiniz taklit deneyin olmadığını ve birisi gerçeği bildiren zaman inkar edebilir … iyi, yanılsamayı kırıyorlar! çizemiyorsun diyerek, doğru söylüyorlar Onlara neden bu kadar deliriyorsun hayır!

Dedikleri ya da söylemesin-zaten orada!

Unutma bir şey: Çizim kötü olduğunda bu kötü olduğun anlamına gelmez . Sanatınızın kusurları, daha iyi bir imaj yaratmak için saklanmanız gereken bir şey değildir. Atları çizemez misin? Bu bir gerçek, bir hakaret değil. Kabul edin, utanacak hiçbir şey olmadığını düşünün. Kendinize ve başkalarına karşı dürüst olun ve onların yorumları, ne kadar önemliyse önemlidir, artık sıkışmayacaktır. “Çizimde berbatsın!” – “Evet, yaptım, ne oldu?”

Eğer bir saldırıysa, eleştirilmez

Tabii ki, zaman zaman bir hater galerinizi ziyaret edebilir ve “benim 2 yaşındaki yeğenim sizden daha iyi” gibi bir şey söyleyebilir. Eğer bu kadar basitse, onu gereksiz duygular olmadan kabul edebilirsiniz (onların dahi yeğeni hakkında ne yapabilirsiniz?). Bazen, “daha aşağı hissetmenizi istiyorum” gizli gerçeğini bulmak için biraz daha derine inmek gerekli olabilir.

Hatıralar, bir kişi güvende olduğunda güçsüzdür. Onların tek gücü, sizin için canice olan bir meseleye dokunmak ve düzinelerce gizli, negatif anlamlarla kendinize zarar vermenize izin vermektir . “Buna ejderha mı diyorsun?” ancak bu konuda emin olmayan ancak bunun gerçek olmasını isteyen bir kişi için can sıkıcı olacaktır. İnanış yaklaşımı kullanmayan kendine güvenen bir kişi basit “evet” ile cevap verecektir.

Benlik saygısı düşük olan bir kişi kendi kusurlarını kabul etmek yerine diğerlerinden rahatlık arayacaktır. Bilinçliliğe gömülmüş olan kabul edilemez kusurlar, düşmanca biri tarafından dışarıya getirildiğinde çok fazla incitir

Şapkacılar ve trolliler, enerjinizi deliren ve kontrolü kaybetme vizyonunuzdan alırlar. Onlara izin vermeyin, kendinizi açıklamaya çalışmayın, bu kavgaya karışmayın. Yorumu gözden geçirin, gerçeği bulun ve yine kendinize şu soruyu sorun: “Bu konuda ne yapabilirim? Ve ben isteyebilirim “?

Resminizle ilgili her şeyi kabul ettiğinizde, hem iyi hem kötü şeyler, onlarla konuşmak sizi rahatsız etmez.

Kulaklarını aç

Kimseyi dinlememek ve sana birşey yapmak daha iyi olmaz mı? Evet, ancak ancak kendin için çizim yapıyorsan ve söyledikleri umurunda değilse de, bu durumda zaten yapıyorsun! Diğer durumlarda “LALALA sizi duyamıyorum!” [Çünkü bana duymak istediğim şeyleri söylemezsiniz] “gibi.

Her çocuğun annesi için güzeldir diyorlar, bu nedenle güzelliği söz konusu olduğunda bir anne objektif değildir. Siz bir yaratıcı olarak, sanatınıza duygusal bir tutum da veriyorsunuz. Yeni bir çalışmayı tamamladıktan hemen sonra öforicisiniz – çevrimiçi yayınlamak için sabırsızlanıyorsunuz ve diğer insanların olağanüstü değerini onayladığını görüyorsunuz. Ve bunu yapmazlarsa, ölenleriniz öldürülüyor. Ne yaptığınızı görmediklerine inanamıyorsunuz! Ancak günler geçtiğinde, sanatla olan kendi bağlantınız kaybolur. Birkaç hafta sonra nihayet başkalarının gözünden görebiliyorsun ve onu gönderdiysen utanabilirsin.

Duygusal tutum mantıksal düşüncenizi tersine çevirir. Görüşlerini belirten insanlar aniden sanatınız için tehdit oluşturuyorlar, bebeğiniz. Sizin tarafınızdan oluşturulmayan özdeş bir resim olsaydı, ona yönelik bir eleştiri sizi hiçbir şey hissettirmez. Dolayısıyla sanatla ilgili değil, sizinle ilgili! Bazı rastgele parçaları ya da sizin bir eserinizi yorumluyorlar da, hepsi aynı. Sadece değişen tutumunuz. Onları yalnızca şu an doğru hissetmediklerinden dolayı kapatmayın – sanat eserinizle dolup taşıyorsunuz ve ayık değilsiniz!

Bilgisayarı bilinçli olarak mesafeden görmeye çalışsanız bile, başkaları onları işaret edinceye kadar bazı kusurları göremezsiniz. Onların doğru olabileceğini varsayalım. Onların söylediklerini dinleyin ve bunun gerçek olmasını istemediğinizden bağımsız olarak en azından bir anlığına inanmaya çalışın . Kendinizi aldatabilirsiniz, ancak diğerleri hatalarınız için uygun olmayacaktır. Ona ondan dolayı kızmayın – sadece körlüğünüzün olduğu anda size yardımcı olabilirler.

Yenidoğan resminde herhangi bir kusur görmüyorsan, bunun hiçbiri olmadığı anlamına gelmez-şu anda onları göremiyorsun, diğerleri sana söyleyebilir

Görüşleriniz Başkalarının Görüşünden Ötürü Tehdit Edilmedi

İster inanın ister inanmayın, ama işin aslı budur. Düşüncelerimiz var, demektir ki, artık, en azından,istediğimiz şeyi düşünme hakkına sahibiz . İki yönü var:

• Kimse size ne düşüneceğimi söyleyemez;
• Kimseye ne düşüneceğini söyleyemezsin.

Bir başkasının görüşünü dinlerken fikrinizi değiştirirken zihninizi değiştiren kişi sensin, o kişi değil. Kaç tane görüş duyarsanız duyarsınız, sizinle hiçbir ilgisi yoktur. İsterseniz, onları incelemek ve kendi görüşlerinizi güncellemek için kullanacağınız bazı yararlı gerçeği bulabilirseniz de, bunu yapmak zorunda değilsiniz.

Birinin görüşleri hakkında konuştuğunu duyduğunuzda, sizin hakkınızda konuşmuyorlar . Diyelim ki kurt köpeği ile ejderhalarınızı çizmeyi seversiniz. Sanatsal bir forum okurken böyle bir düşünceye rastlarsınız:

“Bazı insanlar anatominin temel kurallarını tamamen görmezden gelerek, ejderlerin sert cilt üzerinde terazileri var ve yumurtaları bırakıyorlar – onlar sürüngenler! Ve dün köpek gibi pençeleri olan bir ejderhayı gördüm, bu saçma”

Aniden ejderhalarınızı ve başkalarına nasıl “gülünç” bakacaklarını düşünürsünüz. Sanatınıza yöneltilen bir eleştiri değildi, ama yine de burada buluyorsunuz. Ejderhalarını böyle böyle çekmek için iyi bir nedenin olduğuna inanıyorsan, gülümsemeli ve devam etmeliyiz. Fakat şüpheniz varsa, büyük ihtimalle kendi kimliğini doğrulamak için bu kayıtsız görüşü kullanırsınız. Fakat asla, kişinin görüşünü yüksek sesle söyleyen “hatası” değildir!

Benlik saygısı düşük olan insanlar başkalarının görüşlerini kendileri gibi almaya eğilimli olurlar

Duyguları Kenara Taşı

Genellikle kendinize güvenen biri olsanız bile, birisinin sinirinize ne zaman çarptığını asla bilemezsiniz.Daha iyi bir sanatçı olmak için bir eleştiri kullanmak istiyorsanız, sanat eserinizden duygusal olarak ayrılmanız gerekir. Sizin tarafınızdan yaratıldığını unutmaya çalışın. Başka bir yöntem olan “dostu yorumcu” ile birleştirdiğinizde en iyi sonucu verir.

Resminizle ilgili bir eleştiri duyduğunuzda, size yakın birisi tarafından yapılmışsa, hissedeceklerinizi hayal edin. Seni incitmek istemeyen biri. Ardından, resmin sizin tarafınızdan oluşturulmadığını, ikinizin de bazı galeride rasgele bir parça hakkında konuştuğunu varsayın. Bu sayede negatif filtreyi kapatırsınız (“asla söyleyemezler!”) Ve biraz mesafe kazanın. Bir başkasının işinde kusur bulmak çok daha kolay!

Daha tarafsız bir şekilde yargılamak için sanat eserine bir mesafe kat edin

Müşterilerle Eleştiri ve Çalışma

Bütün bu tavsiyeler çoğunlukla hobi çizimine atıfta bulundu. Ya biri için bir sanat yaratacaksanız?

Duyguları tamamen unutmanın vakti geldi. Sevdikleriniz ve tercihleriniz burada önemli değildir – resmi beğenenler siz değilsiniz. Müşteri “bacaklar çok uzun” derse, ama olmadığını biliyorsun, onları daha kısa yaparsın. Sonuçtan sevinmeyebilirsiniz, ancak bu sefer bunu memnuniyet yerine maddi bir tatmin için yaparsınız.

Hobi çizimlerinizdeki yorumcuların eleştirisini görmezden gelebilirsiniz çünkü onları memnun etmek zorunda değilsiniz. Çirkin, gerçekçi olmayan şeyler çizmenize izin verilir ve onlardan hoşlanmama izin verilir. Bununla birlikte, sizinle müşteriniz arasındaki ilişki farklıdır-işiniz onların gereksinimlerini karşılayan bir resim yaratmaktır. Onların eleştirileri bir öneri değil, bir emirdir .

Kritik Nasıl Verilir?

Biz sadece eleştiri almaktan söz ediyoruz. Şimdi başkalarına yardım etmek için görüşlerimizi nasıl formüle edebileceğimizi merak edelim.

Sanal bir galeri ziyaret ettiğimizde hepimiz için bir izlenim altındayız; görsel olarak memnun olmaya geldik ve hak ettiğimiz şeyleri almak istiyoruz. Güzel sanatlar arasında, standartlarınıza uymayan bir şey üzerinde rastladığınızda, bağırmak isteyebilirsiniz: “ne …?”. Böyle hissettiğinizde, gidip sizi hayal kırıklığına uğratan hayal kırıklığını sanatçıya söylemek için biraz zaman bulabilirsin.

Bu, yorumcunun sanatınızdan memnun olma hakkını talep ettiği kibirli bir eleştiriye yol açan süreçtir. “Cidden, bu bir kurt olmalıydı? Biraz anatomi ahbabı öğren”. Bu görüş içeride bir tavsiye içeriyor olsa da (“bu canlının anatomisi bir kurdun standartlarına uymuyor-onu kurtları daha iyi çizmek için öğreneceksin”) tamamen reddedildi. Bu, galerinizin bir konuk değil, bir müşterinin sesi! Yorumcu, süpürgenin kendisinden daha üstün olduğu yanlış bir varsayımdan kaynaklanır; çünkü onlar olmadan, onları çizmek için bir sebep bulamazsın, onlara itaat etmek zorundasın!

Neden yurtdışında gereksinimlerinizi karşılamadığınız için kızdınız mı?

Öyle olma! Yorum yapan iki kural çok basit:

• Söyleyecek güzel birşey var mı? Söyle!
• Söyleyecek hoş bir şeyin yok mu? Sessiz kal!

Bunun bir istisnası var. Sanatçının sanatsal gelişimini umursuyorsanız, biraz daha angajman gerekebilir. Bazen bunun nedeni size yakın birisidir, bazen bir sonraki seviyeye geçmek için biraz yardıma ihtiyacı olan yeni bir büyük sanatçının yaratılmasına dahil olabilirsiniz. Neyse, doğru olsa dahi, olumlu karşılanacağına şansının düşük olduğu, bunlardan-bir küçümseme doğan eleştiri diliyoruz gerekir (onlar ne düşündüğünü umurumda neden, onlar hakkında umursamazsak?).

Sindirimi kolay, doğru bir eleştiri için basit bir reçete var:

1. “Bu yüzden dikkatimi çekti” – olumlu şeyler ile başlayın. Resim hakkında ne buluyorsun? Ne hakkında hayran oluyorsun? Belki bir şey hakkında kıskançsınız ya da belki de sizin için şaşırtıcı olan belirli bir etki?
2. “Merhemde sinek var” – “Eğer sakıncası yoksa önermek istiyorum …”. Size uygun görünmeyen şeyleri anlatın. Neyin sebebini açıklayın ve bir çözüm önermeye çalışın. Dostça olun – bu bir tavsiye değil, ders değildir;
3. “Yine, harikasın!” -Görüntüsünden gerçekten memnun olduğunuzu hatırlatmak için olumlu bir şeyle bitirin. Eğer ilk bölümde pozitif yönlerini ilan ile ilgili sorunlar vardı bile, ( “Bu hala iyi olmak için alıştırma yapıyoruz görmek harika”) burada cesaretlendirici bir şey eklemeyi deneyin.

Gerçeklere bağlı kalın. Duygular övgü için harika, ancak yardım etmek istediğinizde iletişiminizi daha da karartabilir. Tonu yumuşatmak için “sanırım”, “benim için”, “ben sizde olsaydım”, “belki de yanılıyorum”, “bana öyle geliyor”, “emin değilim” gibi ifadeler kullanabilirsiniz hakkında “, vb. Bir emir değil, daha çok dostça bir öneri olduğu gerçeğini vurguluyorlar.

Yaratılan belirli becerileri adlandırın ve değerlendirin. “Gölgelendirme uygulamak için çok zaman harcadığını görebiliyorum”, “perspektif kullanımınız bana pek inanamaz”. Bu noktalar, sanatçının neyi daha iyi olmayı öğrenmesi gerektiğini anlamasına yardımcı olacaktır. Çiğnebilirler, çünkü bunlar çok doğrudan, fakat “Ben [nesnenin bir parçasını sevmiyorum], daha garip görünüyor” diye gelişme için çok daha iyi.

Kişi eleştiri isterse, özenli davranmanıza gerek olmayabilir – niyetinizin ne olduğunu biliyorlar ve kesin tonunu küstahlıkla karıştırmayacaklarını biliyorlar. Diğer durumlarda, özellikle eleştirinin orta, olumsuz tarafında samimi bir ton tutmaya çalışın. Ne kadar yararlı olursa olsun, resme olan sevgimiz eleştiriyi hoşnut etmemize neden olur.

Sonuç

Hakim ve yargılanıyoruz. Ne kadar eminiz ki, yardımcı eleştiriyi acı bir şikâyetten ayırmak daha kolay ve kendimizi daha iyi hissetmek için aldatmamıza ne kadar az meyilli oluyoruz. İyi bir sanatçı olmak için, başlamış olduğunuzda o kadar açık olmayan çok şey öğrenmeniz gerekiyor ve açık fikirli olmak onlardan biri.

Başkalarının görüşleri size zarar vermemelidir. Bunları ders olarak kullanabilirsiniz, ancak yapmak zorunda değilsiniz. Ve kesinlikle onlara ruh halinizi dayamamalısınız! Hiç kimse sanatınızı beğenmek zorunda değildir ve onlar da bunu tezahür ettiklerini dile getirirler, sanki bir çeşit anlaşma yapmış gibi davranmazlar. Bu yazıda eleştiri ile ilgili çok şey açıkladım, ancak sizin için en son ders , yorumcuyu asla düşman olarakgörmemelidir . Sadece “fikriniz için teşekkür ederim, teşekkür ederim” deyin. Yardım etmek isterlerse rahatlarlar; Seni incitmek isteselerdi, onlarla da susturursun.

Ve şunu unutmayın: Başkalarının gereksinimlerini karşılamayacak kadar çirkin, gerçekçi olmayan, karışık çizgilere izin verin. Aynı zamanda, sevmediklerini söylemek için izin verilir. Ama asla mutlu etmek için onları değiştirmeniz gerektiği anlamına gelmez! Yine, tavsiyeyi kullanmak istemiyorsanız, “teşekkür ederim” der ve bir şey yapın. Sanat, baskı hakkında değil, özgürlükle ilgilidir. Ve daha iyi olmak istiyorsan , bunu yapmaya zorlayan tek kişi sizsiniz. İyi şanslar!